Αμαρτίαι γονέων παιδεύουσι τέκνα

a2Πολλοί

την χρησιμοποιούν

και νομίζουν

ότι προέρχεται

από την Παλαιά Διαθήκη.

 

 

Του Μητροπολίτου Χονγκ Κονγκ κ. Νεκταρίου

Σε πολιτική εκπομπή άκουσα τη φράση «Αμαρτίαι γονέων παιδεύουσι τέκνα».

Πολλοί την χρησιμοποιούν και νομίζουν ότι προέρχεται από την Παλαιά Διαθήκη.

Η φράση όμως αυτή δεν υπάρχει στην Παλαιά Διαθήκη, ούτε βεβαίως στα βιβλία της Καινής Διαθήκης.

Η προέλευση της φράσης είναι άγνωστη. Μερικοί υποστηρίζουν πως προέρχεται από το χωρίο Έξοδος 20,5, «εγώ γάρ ειμί Κύριος ο Θεός σου, Θεός ζηλωτής, αποδιδούς αμαρτίας πατέρων επί τέκνα, έως τρίτης και τετάρτης γενεάς τοις μισούσι με.».

Η ερμηνεία του συγκεκριμένου χωρίου δεν δικαιολογεί την προέλευση της υπο εξετάσεως φράσεως.

 

Και τούτο διότι στο χωρίο αυτό από την Έξοδο γίνεται λόγος για την λατρεία του αληθινού Θεού και για την συνεχόμενη εμμονή κάποιων πατριών (οίκων) του Ισραήλ να λατρεύουν τα είδωλα. Η φράση «αμαρτία πατέρων επί τέκνα, έως τρίτης και τετάρτης γενεάς τοις μισούσι με», εννοεί την εμμονή κάποιων οίκων του Ισραήλ (πατριαρχικών οικογενειών) στην ειδωλολατρία.

 

Σε άλλα χωρία της Παλαιάς Διαθήκης βρίσκουμε την διδασκαλία ότι δεν υπάρχει κληρονομική ενοχή ή αμαρτία που κληρονομείται στους απογόνους, ή τιμωρία απογόνων λόγω της αμαρτίας των προγόνων τους.

Ενδεικτικά αναφέρω το Αριθμοί 14,18 «Κύριος μακρόθυμος και πολυέλεος και αληθινός, αφαιρών ανομίας και αδικίας και αμαρτίας, και καθαρισμω ου καθαριεί τον ένοχον αποδιδούς αμαρτίας πατέρων επί τέκνα έως τρίτης και τετάρτης γενεάς.»

και το Ιεζεκιήλ 18, 20 «η δε ψυχὴ η αμαρτάνουσα αποθανείται· ο δε υιός ου λήψεται την αδικίαν του πατρός, ουδὲ ο πατὴρ λήψεται την αδικίαν του υιού· δικαιοσύνη δικαίου επ᾿ αυτὸν έσται, και ανομία ανόμου επ᾿ αυτὸν έσται.»

Ο κάθε άνθρωπος είναι αποκλειστικά υπεύθυνος για τις αμαρτίες που διαπράττει και φέρει ακεραία την ευθύνη. Οπότε δεν υπάρχει αντίφαση στα βιβλία της Παλαιάς Διαθήκης και προφανώς η προέλευση της φράσεως: «Αμαρτίαι γονέων παιδεύουσι τέκνα» ίσως οφείλεται σε λανθασμένη κατανόηση του χωρίου Έξοδος 20,5.

 

Στις σημειώσεις μου βρήκα ότι στον Αθωνικό Κώδικα των Ιβήρων υπάρχει ένα δίστιχο από τον Γεώργιο τον Αιτωλό: «Αμαρτία των γονέων εις την κεφαλήν των νέων». Αλλά δεν έχω κρατήσει άλλα στοιχεία για το αν αναφέρεται η προέλευση της φράσεως ή την συνάφεια του κειμένου μέσα στο οποίο υπάρχει το δίστιχο.

Η φράση «Αμαρτίαι γονέων παιδεύουσι τέκνα» συναντάται και στην Αγγλική γλώσσα “The sins of the fathers are visited upon the children / Parents sin, children suffer.”

Μήπως τελικά πρόκειται για δάνειο από την Εσπερία;

Πηγή εδώ